Monte Carlo

Monako, Księstwo Monako (fr. Monaco, Principauté de Monaco, monegeski (francuski jest językiem urzędowym) Munegu, Principatu de Munegu) – niewielkie miasto-państwo położone w Europie Południowej nad Morzem Śródziemnym w obrębie Riwiery francuskiej. Po Watykanie jest to drugie najmniejsze pod względem powierzchni niezależne państwo na świecie.

Od 1865 w unii celnej z Francją. Od 1918 Francja uzyskała prawo do stacjonowania wojsk na terenie Monako i zatwierdzania zawieranych przez to państwo umów międzynarodowych.

Leży na Lazurowym Wybrzeżu u podnóża Alp. Klimat charakteryzuje się łagodnymi zimami o średniej temperaturze 10 °C i ciepłym latem 24 °C. Opady występują przede wszystkim w zimie.

Przemysł opiera się na produkcji żywności, przyrządów precyzyjnych, wyrobów farmaceutycznych, sprzedaży znaczków pocztowych i turystyce. Port jachtowy i kasyno w Monte Carlo są słynne na całym świecie. Monte Carlo jest ponadto ośrodkiem badań oceanograficznych.

Ważniejsze dzielnice: Monte Carlo, La Condamine
Całkowita granica lądowa: 4,4 km
Długość wybrzeża: 4,1 km
Długość granic z sąsiadującymi państwami: Francja 4,4 km
Najwyższy punkt: 163 m n.p.m. (zbocze wzgórza), najwyższy wierzchołek Mont Agel 140 m n.p.m.[2]
Najniższy punkt: Morze Śródziemne 0 m
Język: francuski
Waluta: 1 euro = 100 eurocentów
Monako stanowi administracyjnie jedność . Jednak do lat 90. kraj dzielił się na 4 dystrykty: Monaco-Ville, Monte Carlo, La Condamine i Fontvieille. Obecnie są to tradycyjne dzielnice miasta Monako, nie posiadające jednak żadnego znaczenia administracyjnego. Obok tych czterech największych dzielnic istnieje kilka mniejszych: Moneghetti, Larvotto, Saint Roman, Ténao, Les Revoires, La Colle, Saint Michel. Granice pomiędzy tradycyjnymi dzielnicami nie są wyznaczone.
czasy starożytne – kolonia fenicka, grecka i terytorium rzymskie
od X wieku pod władzą Genui
XII wiek Monako przejściowo pod władaniem hrabiów Prowansji
1297 – uciekinier z Genui, François Grimaldi, w przebraniu mnicha wywodzi w pole strażników zamku, którzy wpuszczają go do środka; Grimaldi wyrżnąwszy w pień załogę odbiera Monako panującej w nim rodzinie genueńskiej
koniec XV wieku – niepodległość Monako uznają król Francji i papież
1524-1641 – Monako jest protektoratem hiszpańskim
1793 – w czasie rewolucji francuskiej Grimaldi zostają usunięci z tronu, a księstwo wcielone do Francji
1814 – Monako odzyskuje byt państwowy, ale do 1860 pozostaje protektoratem Sardynii.
1861 – traktat z Francją przywraca księstwu pełną niepodległość
1865 – unia celna z Francją
1911 – przyjęcie pierwszej konstytucji, wprowadzającej podział władzy między księciem a pochodzącą z wyborów Radą Narodową.
1918 – układ o stacjonowaniu wojsk francuskich i zatwierdzaniu przez Francję umów międzynarodowych zawieranych przez Monako
1949 – umiera książę Ludwik II; tron przejmuje jego wnuk, książę Rainier III
1956 – książę poślubia gwiazdę Hollywood Grace Kelly, którą poznał rok wcześniej na festiwalu w Cannes
1959 – monarcha zawiesza Radę Narodową z powodu sporu wokół budżetu
1962 – przywrócenie parlamentu i wprowadzenie nowej, bardziej liberalnej konstytucji
1963 – zawarcie konwencji finansowej z Francja w sprawie ceł i podatków
1982 – księżna Grace ginie w wypadku samochodowym w Monte Carlo
1993 – Monako dołącza do ONZ
2002 – przyjęcie zmian w konstytucji, mających utrzymać ciągłość sukcesji nawet w razie bezpotomnej śmierci następcy tronu, księcia Alberta
2004 – na głównym stadionie piłkarskim wybucha bomba, ale obywa się bez ofiar. Do dziś nie wyjaśniono przyczyn eksplozji.
2005 – Rainier III umiera, jego najstarszy syn wstępuje na tron jako Albert II
Produkt krajowy brutto na 1 mieszkańca Monako wynosi ok. 70 tysięcy dolarów amerykańskich rocznie. Podstawą gospodarki są usługi, zwłaszcza bankowość, turystyka i handel nieruchomościami. Monako jest siedzibą wielu firm zagranicznych i banków (z uwagi na korzystne przepisy podatkowe). Istnieje rozbudowana sieć hoteli. W 2000 w hotelach Monako nocowało 240 tysięcy turystów zagranicznych. Znaczne dochody przynosi kasyno gry w Monte Carlo oraz emisja znaczków pocztowych i pamiątkarstwo. W dzielnicy Fontvieille znajdują się nowoczesne zakłady przemysłu precyzyjnego, chemicznego ,farmaceutycznego, odzieżowego i jubilerskiego, ponadto funkcjonuje lądowisko dla śmigłowców, nowoczesny stadion, przystań jachtowa. Energia elektryczna w całości importowana jest z Francji. Przez terytorium Monako przechodzą: linia kolejowa i autostrada Nicea–Genua. Transport wewnętrzny zapewniają samochody prywatne (676 samochodów osobowych na 1000 mieszkańców). Monako łączy unia celna z Francją, która pośredniczy w całości wymiany handlowej księstwa. Monako uczestniczy w Europejskiej Unii Gospodarczej i Walutowej.